17

Sinds 8 juli 2013 is de Stichting Standaard Streekbus in bezit van de voormalige GVB-A 17.

Het is een CSA 1 van de 2de verschijningsvorm.

Eind 1970 werden de eerste CSA 1-wagens met grote DAF-letters en DKDL-motor geleverd. Het GVB nam in 1971 45 exemplaren in dienst waarbij er weer vanaf 1 werd genummerd om doublures te voorkomen met de gelede trams 552-575 en 576-587; de nog aanwezige voorverkiezers 33-52 werden tot 163-182 herdoopt.

Ze begonnen vanuit garage West en verhuisden in september 1975 naar Amsterdam-Noord omdat de chauffeurs uit Noord ook wel eens met de DKDL-bussen wilden rijden. De voormalige Becksonwagens 1-17 reden er nacht- en spitsdiensten.

Omgekeerd aan de DOL-bussen kreeg de 44 eind 1978 bij schadeherstel kleine DAF-letters; net als de 14, 63, 64 en de latere methadonbus 81. De 44 werd als eerste afgevoerd nadat hij op 2 december 1983 een flatgebouw bij Waterlandplein binnenreed en daarbij zware schade opliep. De 37 zou in 1985 de zesde methadonbus worden maar verkeerde in een slechte staat; samen met de 45 werd hij geplukt om onderdelen te leveren voor de Rotterdamse Leyland/Hainje-museumbus 309. De 16 werd aan een filmproductie-/begeleidingsmaatschappij verkocht als blauwe streetcornerworker en bestaat nog steeds.

In 1987 waren er nog maar zeven wagens over; de verdeling was;

  • Garage West: 6, 13, 43 (keerde terug naar Noord)
  • Garage Noord: 17, 35, 36, 38

De 13 haalde op 8 november 1988 de 1000.000 kilometer-grens; hij bleef doorrijden tot aan de voetbalpendeldienst naar de wedstrijd Ajax FC Twente waarbij supporters zich uitleefden. Met een diensttijd van 17 jaar en 1.015.062 kilometer op de teller werd hij geplukt en naar de sloper gebracht om souvenirjagers op afstand te houden.

De 17 (opgeknapt met onderdelen van de 35 en de 38) werd aan een Noordmontuer verkocht en teruggeleend als vaste wagen op spitslijn 39E totdat hij 26 mei buiten dienst ging; met 17 jaar en 9 maanden dienst is de 17  de langstdienende standaard bij het GVB.

Gearceerde tekst bron Wikipedia

Op een zomerse dag in juli 2013 zou het transport plaatsvinden van de 17.

Van zijn lokatie in Middenmeer naar onze plaats van domicilie: Oldeberkoop.

Technisch was de 17 helemaal is orde om zelf te kunnen rijden. Echter, omdat de 17 niet harder loopt dan 64 km/h, werd besloten om een konvooi te vormen, zodat we meer zouden opvallen.

Enkele personenwagens met knipperlichten aan, en collegiale ondersteuning van ESO lid St. Museumbus MB200 in de vorm van de 6888 deden de truuk.

GVB17 011

Zoals te zien is, heeft de laatste eigenaar zijn best gedaan er een heel aparte bus van te maken. De beste man is de noordmonteur die bovenaan deze pagina genoemd, en heeft zich duidelijk laten inspireren door de Amerikaanse auto’s uit de jaren 70/80.

GVB17 004  GVB17 005

Terwijl de voor en achterkant, alsmede de rechterzijkant al verbouwd zijn, is de linkerzijkant nog origineel. Kennelijk viel er iets over het onderste scharnier van de nooddeur te vermelden, want één van onze vrijwilligers welke sinds 1972 werkzaam is in de bekende busfabriek te Heerenveen hield een uitvoerige lezing over het aangewezene.

De grote achterklep maakt sleutelen wel fijn. Lekker veel ruimte.

GVB17 001  GVB17 008

De 6888 heeft zich inmiddels bij ons gevoegd, en na een laatste controle zijn we onderweg gegaan.

Op busstation Den Oever nog een laatste inspectie, en toen gingen we de dijk over. Gelukkig bestaat de Afsluitdijk voor 70% uit Friesland, dus we waren al snel in onze thuisprovincie.

GVB17 007  GVB17 003

Graag willen wij onze ESO collega Stichting Museumbus MB200 uit Hippolythushoef erg bedanken voor de ondersteuning en gezelligheid.

GVB17 006

Wat de toekomst is van de 17, is nog niet helemaal duidelijk.

Helemaal origineel maken is eigenlijk niet meer te doen. Mede gelet op het feit dat er al heel wat wijnrode CSA1 bussen in de diverse musea te vinden zijn.

Maar dat we de 17 klaar gaan maken voor de Nederlandse weg, staat buiten kijf. Al maken we er een mobiel koffiehok van, hij komt op de weg.

Geef een reactie